Mój znajomy ostatnio zastanawiał się nad dorobieniem pieniędzy na jakimś małym interesiku. W końcu jest kryzys, każdy oszczędza, a jednocześnie każdy chce jak najwięcej zarobić, żeby mieć nie tylko na podstawowe swoje potrzeby, ale i np. na wakacje, na remont, na nowy samochód, na nowy komputer itd. Ponieważ jego żona prowadziła w hipermarkecie swój mały barek, w którym obsługiwała pracowników hipermarketu, to zdecydowali się na katering. I wcale nie było to takie głupi. Bo jak się okazuje tego typu usług nie ma na rynku zbyt dużo, a popyt na katering okazuje się całkiem niczego sobie. Dlatego szybko znalazł sporą liczbę klientów i w krótkim czasie zarobił sporo kasy. Skubaniec z niego! Ale wcale mu nie zazdroszczę, nie dlatego, że trzeba się przy tym sporo narobić, ani nie dlatego, że nie interesują mnie pieniądze. Interesują jak każdego, tylko po prostu… sam chyba założę tego typu firmę. A czemu nie? Na katering jest spory popyt, nieco gorzej jest z podażą, więc czemu mam się nie wstrzelić w rynek? Kumplowi dużej konkurencji nie zrobię, a może i siebie nawzajem wesprzemy. A może w przyszłości się połączymy i stworzymy jedną, dużą, silną firmę kateringową, która stanie się monopolistą w naszym regionie.